Rząd opracował pierwszą narodową strategię wywiadowczą Szwecji. Strategia obejmuje okres 2026-2030 i wskazuje między innymi rozwój technologiczny, współpracę międzynarodową oraz ściślejsze powiązanie środowiska wywiadowczego, obrony totalnej i sektora gospodarczego jako priorytetowe obszary.

W komunikacie prasowym Kancelarii Rządu (Regeringskansliet) rząd pisze, że pogorszona sytuacja bezpieczeństwa, członkostwo Szwecji w NATO oraz szybki rozwój technologiczny stawiają wyższe wymagania wobec zbiorczej zdolności wywiadowczej kraju.

"Dzięki tej strategii jasno wskazujemy, dlaczego szwedzka działalność wywiadowcza jest tak ważna. Chciałbym podziękować wszystkim pracownikom szwedzkiego środowiska wywiadowczego, którzy każdego dnia pracują na rzecz bezpieczeństwa Szwecji i szwedzkich interesów, często w ukryciu. Działalność wywiadowcza przyczynia się do wzmocnienia narodowej niezależności Szwecji i samodzielnego szwedzkiego procesu decyzyjnego", powiedział premier Ulf Kristersson w komunikacie prasowym.

W strategii rząd opisuje Rosję jako długoterminowe i strategiczne zagrożenie dla bezpieczeństwa szwedzkiego i europejskiego. Poruszono również znaczenie Chin dla szwedzkich interesów oraz zagrażającą bezpieczeństwu działalność Iranu. Rząd wskazuje jednocześnie, w jaki sposób podmioty państwowe mogą wykorzystywać między innymi sieci przestępcze jako pośredników w działaniach zagrażających bezpieczeństwu.

Jednym z priorytetów do 2030 roku jest wzmocnienie wykorzystania nowych technologii. Środowisko wywiadowcze ma między innymi rozwijać swoje zdolności w zakresie sztucznej inteligencji (AI), uzyskać więcej wspólnych i interoperacyjnych rozwiązań cyfrowych oraz szybciej wdrażać nowe technologie. Rząd chce również wzmocnić współpracę ze szwedzkimi przedsiębiorstwami, środowiskiem startupowym oraz branżą kapitału wysokiego ryzyka, a także poprawić możliwości wspólnych zamówień publicznych.

Strategia oznacza również, że wywiad ma odgrywać większą rolę w szerszej obronie totalnej. Według rządu więcej użytkowników danych wywiadowczych w ramach obrony totalnej musi uzyskać kompetencje, uprawnienia i warunki techniczne umożliwiające żądanie i korzystanie z informacji wywiadowczych. Informacje i oceny wywiadowcze mają być również w większym stopniu dostosowywane do potrzeb odbiorców, między innymi poprzez obniżanie poziomu tajności informacji. Jednocześnie podmioty obrony totalnej mają dostarczać informacje, na przykład raporty o incydentach, które mogą być wykorzystywane przez służby wywiadowcze.

Na arenie międzynarodowej Szwecja ma pogłębiać współpracę wywiadowczą przede wszystkim z odpowiednimi krajami w regionie nordyckim, Unii Europejskiej (UE) i NATO oraz przyczyniać się do rozwoju działalności wywiadowczej UE i NATO. Strategia wprowadza również pojęcie "dyplomacji wywiadowczej", w ramach której informacje wywiadowcze i relacje wywiadowcze mogą być wykorzystywane do promowania szwedzkich interesów. Jednocześnie wskazano, że Szwecja powinna dążyć do zachowania własnej sprawczości i unikać zbyt szerokich lub jednostronnych zależności.

Strategia jest częścią trwającej reformy szwedzkiej działalności wywiadowczej. 1 stycznia 2027 roku swoją działalność rozpocznie Szwedzka Zagraniczna Służba Wywiadowcza (UND). Równolegle trwa przekształcanie wojskowej służby wywiadu i bezpieczeństwa w ramach Szwedzkich Sił Zbrojnych (Försvarsmakten). Rząd powołał również komisję do zbadania mandatu Szwedzkiej Policji Bezpieczeństwa (Säkerhetspolisen) jako krajowej służby bezpieczeństwa.