Norwegia prezentuje pierwszą narodową strategię bezpieczeństwa: nowa era dla Europy

Rząd Norwegii przedstawił pierwszą w historii kraju narodową strategię bezpieczeństwa. Tłem dla tego dokumentu jest sytuacja określana jako najpoważniejsza w dziedzinie bezpieczeństwa od czasów drugiej wojny światowej. Po dziesięcioleciach pokoju kancelaria premiera stwierdza, że zarówno Norwegia, jak i Europa wkraczają w nową epokę naznaczoną niepewnością, rywalizacją mocarstw i zależnościami technologicznymi.

Strategia wyznacza wyraźną zmianę kursu: Norwegia ma wzmocnić swoją obronność, zbudować bardziej odporne społeczeństwo oraz dbać o bezpieczeństwo gospodarcze. Dokument podkreśla, że całe społeczeństwo musi się w to zaangażować, od rządu i biznesu po samorządy i społeczeństwo obywatelskie.

"Musimy być ponownie przygotowani na to, że wojna może dotknąć Norwegię", czytamy w strategii.
"Całe społeczeństwo musi się zaangażować, od najwyższych organów państwowych, przez biznes, związki zawodowe, organizacje wolontariackie, gminy, po każdego mieszkańca z osobna."

Trzy główne priorytety


  1. Wzmocnienie zdolności obronnych: Norwegia ma zwiększyć gotowość obronną i przyczynić się do tego, by Europa wzięła na siebie większą odpowiedzialność w ramach Sojuszu Północnoatlantyckiego (NATO).
  2. Zwiększenie odporności społecznej: obywatele mają lepiej rozumieć zagrożenia, ograniczać podatność na nie oraz poprawiać zdolność do zarządzania kryzysowego.
  3. Ochrona bezpieczeństwa gospodarczego: Norwegia chce zmniejszyć zależność od podmiotów spoza sojuszu i wzmocnić współpracę z krajami partnerskimi.

Strategia opiera się na sześciu podstawowych narodowych interesach bezpieczeństwa:

wolna i niezależna Norwegia, silna demokracja, bezpieczne i oparte na zaufaniu społeczeństwo, otwarta i zdolna do transformacji gospodarka, sojusznicza współpraca europejska oraz ład światowy oparty na prawie międzynarodowym.

Szeroka mobilizacja polityki bezpieczeństwa

Rząd podkreśla, że silne instytucje Norwegii, wysoki poziom zaufania społecznego oraz zasoby gospodarcze zapewniają dobry punkt wyjścia, jednak "potrzeba więcej działań". Jako główne czynniki napędzające powstanie strategii wskazano wojnę w Ukrainie, coraz bardziej agresywną Rosję oraz coraz bardziej pewne siebie Chiny.

Strategia wyjaśnia również, że granica między wojną a pokojem stała się mniej wyraźna, a czynniki technologiczne i gospodarcze są dziś kluczowymi elementami bezpieczeństwa narodowego.