Strzelnice są kluczowym zasobem dla obrony całościowej (Totalförsvaret), jednak kwestia ich przyszłości od dawna była zaniedbywana. Podczas gdy strzelnice w Szwecji są sukcesywnie zamykane z powodu niedofinansowania i biurokracji, zapotrzebowanie na miejsca do strzelania rośnie w tempie alarmującym, nie tylko wśród stowarzyszeń, ale także wśród uzbrojonych organów władzy, takich jak policja, Straż Przybrzeżna (Kustbevakningen) i Służba Celna (Tullverket). Jednocześnie stoimy w obliczu nowych wymogów związanych ze wsparciem państwa gospodarza (host nation support) dla jednostek NATO stacjonujących w Szwecji oraz potrzeby wzmocnionej gotowości w gminach, obszarach obrony cywilnej i formacjach ochrony obiektów (driftvärn). Te podmioty prędzej czy później będą potrzebować strzelnic jako elementu budowania zdolności i realizacji swojej odpowiedzialności za bezpieczeństwo Szwecji.
Szwedzkie strzelectwo, z jego długą tradycją i głębokim zakorzenieniem w życiu stowarzyszeniowym, to nie tylko sport czy hobby. To istotny element zdolności obronnych i gotowości naszego społeczeństwa. Strzelnice od dawna są miejscami, w których zarówno cywilni strzelcy, jak i personel organów władzy rozwijają i utrzymują wprawę w posługiwaniu się bronią, umiejętność nieocenioną w czasie kryzysu i konfliktu.
Obecnie dostęp do czasu na strzelnicach jest wszystkim, tylko nie przewidywalny i jednolity dla uzbrojonych organów władzy w całym kraju, o czym pisał magazyn policyjny Polistidningen w listopadzie 2024 roku. Zawierane są porozumienia z lokalnymi strzelnicami, co jest zjawiskiem pozytywnym, jednak nie jest to metoda, którą można skalować, ponieważ całkowicie zależy od tego, czy stowarzyszenie non-profit prowadzące daną strzelnicę jest w stanie sobie z tym poradzić. Stowarzyszenia z kolei stoją w obliczu groźby likwidacji, gdyż nie mają możliwości finansowych, by spełnić wymogi środowiskowe narzucane im przez państwo i UE.
Jednocześnie istnieją rozwiązania. Nowe, elastyczne i przyjazne dla środowiska koncepcje strzelnic umożliwiają spełnienie zarówno wymogów środowiskowych, jak i współczesnych potrzeb w sposób efektywny kosztowo. Innowacje te umożliwiają tworzenie ekologicznych strzelnic, które mogą być wykorzystywane zarówno przez stowarzyszenia, jak i organy władzy oraz siły NATO w ramach wsparcia państwa gospodarza. Ponadto wielu przedsiębiorców jest gotowych budować takie obiekty, lecz dopóki brakuje im listów intencyjnych lub umów z organami władzy, nie są w stanie zabezpieczyć finansowania potrzebnego do realizacji swoich planów.
Decydenci i dysponenci zasobów na wszystkich szczeblach sektora publicznego muszą podjąć inicjatywę w zakresie koordynacji i zacząć podejmować decyzje o inwestycjach. W dłuższej perspektywie może to doprowadzić do powstania strategii krajowej, ale to kwestia przyszłości. Sytuacja zdolności strzeleckich w Szwecji jest paląca i najwyższy czas na działanie.
Per Uddgårdh, inżynier ds. strzelnic i oficer rezerwy, dyrektor generalny (VD) Pointyard AB