Rząd podjął decyzję o nowej narodowej strategii bezpieczeństwa dla Szwecji, obowiązującej do 2030 roku, która została zaprezentowana wczoraj przez ministra obrony Påla Jonsona (Umiarkowani) oraz premiera Ulfa Kristerssona (Umiarkowani) i Henrika Landerholma, krajowego doradcę ds. bezpieczeństwa, podczas konferencji prasowej. Strategia określa zamiary i priorytety rządu mające na celu wzmocnienie zdolności Szwecji do reagowania zarówno na znane, jak i nieprzewidywalne zagrożenia.

"W dającej się przewidzieć przyszłości każdy szwedzki rząd będzie musiał dokonywać takich samych wyborów priorytetowych, jakie dokonujemy teraz. Mierzymy się bowiem dziś z innymi czasami niż te, w których w 2017 roku przedstawiono poprzednią narodową strategię bezpieczeństwa. Nie tylko w Szwecji, ale także w Europie i na świecie" pisze premier we wstępie (s. 3) i kontynuuje:

"Istnieją dwa oczywiste zagrożenia, które kształtują nasze wybory dotyczące szwedzkiego bezpieczeństwa i wolności. Pierwszym jest wojna. Drugim jest przestępczość".

Rząd pisze (s. 23), że opiera się na pięciu zasadach przewodnich:

Pośpiech i pragmatyzm: Sytuacja bezpieczeństwa sprawia, że konieczne jest pilne podniesienie zdolności w wielu obszarach.

Zdolność do działania i determinacja: W wielu sytuacjach, szczególnie w przypadku zdarzeń nadzwyczajnych, niezdecydowanie i brak zdolności do działania mogą przynieść poważniejsze konsekwencje niż niezbyt trafny dobór środków.

Odporność i zdolność adaptacji: Nie da się dokładnie przewidzieć, jakim obciążeniom zostanie poddane społeczeństwo, ale doświadczenie podpowiada, że takie sytuacje będą miały miejsce.

Zaangażowanie całego społeczeństwa: Wiele zagrożeń i ryzyk oddziałuje na kilka sektorów społeczeństwa jednocześnie i wykracza zarówno poza granice geograficzne, jak i granice obszarów działalności.

Współpraca międzynarodowa: Szwedzka polityka bezpieczeństwa opiera się na założeniu, że zagrożeniom dla naszego bezpieczeństwa należy w możliwie największym stopniu przeciwdziałać we współpracy z innymi krajami i organizacjami.

W strategii rząd definiuje żywotne i strategiczne narodowe interesy bezpieczeństwa istotne dla działań na rzecz bezpieczeństwa narodowego. Interesy żywotne to te, które są warte największych poświęceń. Interesy strategiczne to te, na zabezpieczenie których jesteśmy gotowi przeznaczyć znaczne zasoby, pisze rząd.

Na stronie 11 czytamy, że żywotne narodowe interesy bezpieczeństwa Szwecji to: ochrona bezpieczeństwa kraju, demokracji, wolności, niezależności, suwerenności i swobody działania; ochrona życia i zdrowia ludności; obrona kraju i sojuszników przed zbrojną napaścią oraz utrzymanie integralności terytorialnej; zapewnienie gotowości zaopatrzeniowej i funkcjonowania społeczeństwa, a także zachowanie demokracji, praworządności i praw człowieka.

Ponadto, jak napisano, w działaniach na rzecz bezpieczeństwa narodowego rząd kieruje się także bardziej wyodrębnionymi, strategicznymi interesami. Są one pogrupowane według trzech obszarów priorytetowych strategii, które zostały szczegółowo omówione od strony 25:

Pierwszy obszar, bezpieczna Szwecja, obejmuje to, co tradycyjnie uznawano za bezpieczeństwo zewnętrzne.

Drugi obszar, bezpieczna, otwarta i spójna Szwecja, obejmuje zagadnienia często zaliczane do bezpieczeństwa wewnętrznego, lecz wykracza poza nie i obejmuje również długofalowe działania na rzecz wzmocnienia spójności szwedzkiego społeczeństwa.

Trzeci obszar, odporna i konkurencyjna Szwecja, obejmuje działania mające na celu wzmocnienie odporności społeczeństwa, ale także bezpieczeństwo ekonomiczne i długofalowe działania na rzecz ochrony naszego dobrobytu, ponieważ stanowi on materialną podstawę bezpieczeństwa narodowego.

– Przed nami jeszcze dużo pracy, zanim narodowa strategia bezpieczeństwa Szwecji zostanie przełożona na konkretne działania. I jest to naturalne. Strategia dotyczy wielu różnych obszarów polityki i resortów. W niektórych kwestiach panuje szeroki konsensus w Riksdagu, co pokazały prace Komisji Obrony (Försvarsberedningen), lecz w innych sprawach sytuacja daleka jest od bezkonfliktowej, mówi Robert Limmergård, sekretarz generalny Szwedzkiego Stowarzyszenia Przedsiębiorstw Bezpieczeństwa i Obrony (SOFF), we wpisie na LinkedIn.